Młyny zbożowe: nawilżanie ziarna z przyzwyczajenia

Wilgotność i białko pszenicy się zmieniają, a ilość wody do nawilżania ustala się z przyzwyczajenia

Co się dzieje. Każda partia pszenicy przyjeżdża z własną wilgotnością, twardością i zawartością białka. Przed przemiałem dodaje się wodę, a ziarno odleżywa w komorach nawilżania. Dawkę wody ustala się na podstawie pomiaru wilgotności przy przyjęciu albo z doświadczenia młynarza, a czas odleżywania wynika bardziej z harmonogramu komór niż z ziarna.

Ile to kosztuje. Ziarno zbyt suche lub zbyt mokre, które trafia na walce, miele się inaczej: spada wydajność mąki, zmieniają się zawartość popiołu i uszkodzenie skrobi, a piekarnie to zauważają. Ziarno przemoczone słabo się przesiewa, a niedowilżone kruszy otręby i obniża wymiał.

Dlaczego zwykłe rozwiązanie nie działa. Pojedynczy pomiar wilgotności przy nawilżaczu nie pokazuje, jak woda rozchodzi się w ziarnie podczas odleżywania. Stałe tabele wody dla każdego rodzaju pszenicy pomijają różnice między partiami.

Jak sprawdza to zdalna diagnoza w stałej cenie. Na podstawie zapisów z przyjęcia i nawilżania (pomiary wilgotności, dozowana woda, przepływy, czasy w komorach, temperatury) oraz wyników laboratorium mąki sprawdzam, jak dokładnie można obliczyć wilgotność na pierwszym przemiale. Zdalna diagnoza w stałej cenie pokazuje, czy nawilżanie sterowane obliczoną wartością wilgotności mogłoby dać stabilniejszą jakość i wydajność mąki.